12 saat önce "bugün binalar daha yakın ya da ben biraz daha içimdeyim" diye düşündü, yanımdan geçen, içine kapanık ama bu içe kapanıklılık durumunu yalanlamak istercesine güzel kız. Haklıydı da aslında, sanki o an tüm şehir aynı şeyi hissetmişti ama kimse kimseye o anlık birşeyi söylememişti. Nasıl olsa onların "an"lık birşey ile işleri yoktu, onlar hep, uzuun uzun ileriyi "giriş-gelişme-sonuç" biçiminde planlamak ile meşguller. Şu 13 saat önce yanımdan geçerken "bugün binalar biraz daha yakın ya da ben biraz daha içimdeyim" diye düşünen içine kapanık güzel kız, bir kez daha haklıydı, bugün gerçekten de içine kapanıkdı. Tabi 10 saat 40 dakika sonra hiç sebebsiz yere, alakasız bir mekanda bir cinayete kurban gidecegini bilmiyordu o anda.


Burcu o sabah son bir haftadır olduğu yine sıkıntıyla uyanmıştı uykusundan. Uyumaktan sıkılmış gözleri uyanık kalmak da istemiyordu.Yatakta doğrulmuş karar vermeye çalışırken gözlerini hızlı ve manasız bir şekilde kırpıştırıyor, göz bebeklerini yavaş yavaş kaydırıyordu. Onu bu halde birisi görse hiç şüphesiz akıl sağlığında bir problem olduğunu düşünürdü. Kararsızlık sarkacını koyverdi ve sarkaç büyük bir sarsıntı ama boğuk bir sesle uyanıklığa çarptı ve Burcu uyandı. Sanki bir yere geç kalmış gibi evden çıkmak hoşuna gidiyordu. o yüzden hemen odasında daha ablası onu görmeden rol yapmaya başlamıştı, hızla yarım yamalak giyindi ve ablası ile doğru düzgün tek bir cümle konuşamadan attı sokağa kendini. Yaptığı anlamsız davranıştan mutlu oldu ve gülümsedi.
Çok geçmeden taksimdeydi, istiklal caddesindeki turuna başlamıştı, şurda 1 hafta öncesine kadar çok sinir oluyordu bütün gün istiklal'de yürümekten başka birşey yapmayan insanlara. Fakat artık ne onlar ne kendisi gibi insanlar hiç umurunda değildi. Şu an da burdaydı bu da yeterdi. Avunmak için herhangi somut birşeye ihtiyacı yoktu ya da onu terk eden sevgilisin yıllardır yapı;p durduğu aptal komplimanlara da. Avunmak artık onun için genel bir durum olmuştu. hatta bu aralar içinde bulunduğu ve rahat olduğu en iyi durum. Bu yüzden hep böyle devam edeceğini düşünüyordu. Bu mesut halinden sadece bir anlığına, yanlışklıkla sıyrıldı, karşıdan gelip yanından geçen adamın, beyazın siyatan daha hakim olduğu sakallarına taktığı 2 tane koyu yeşil boncuğu görünce adamın yüzündeki ifadesizlikten canı sıkıldı ve çevresine bir göz attı. "bugün binalar daha yakın ya da ben biraz daha içimdeyim" diye düşündü. Sonra tekrar kendinin bencil mutluluğuna geri döndü. 10 saat 40 dakika sonra hiç sebebsiz yere cinayet işleyecek adam ile aralarında zıt yöne doğru bir hareket ve tam 1 metre vardı.


...